brzydota


brzydota
brzydota I {{/stl_13}}{{stl_8}}rz. ż Ia, CMc. brzydotaocie {{/stl_8}}{{stl_7}}'obiekt fizyczny lub coś abstrakcyjnego, wywołującego negatywne odczucia estetyczne; brzydactwo, obrzydlistwo': {{/stl_7}}{{stl_10}}Zdejmij ze ściany tę brzydotę. Nasłuchać się brzydot. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}\ {{stl_20}}
{{/stl_20}}brzydota II {{/stl_13}}{{stl_8}}rz. ż Ia, CMc. brzydotaocie, blm {{/stl_8}}{{stl_7}}'zespół właściwości czegoś (np. dysproporcja, dysharmonia, zła kompozycja), wywołujących negatywne odczucia estetyczne; przeciwieństwo piękna': {{/stl_7}}{{stl_10}}Odpychająca, odrażająca brzydota. Brzydota brudnego miasteczka. {{/stl_10}}

Langenscheidt Polski wyjaśnień. 2015.

Look at other dictionaries:

  • brzydota — ż IV, CMs. brzydotaocie 1. blm «przeciwieństwo piękna, zespół cech takich jak dysproporcja kształtów, dysharmonia barw, dźwięków, który sprawia, że coś się nie podoba, jest brzydkie; cecha tego, co jest brzydkie, bycie brzydkim» Odrażająca,… …   Słownik języka polskiego

  • poważny — 1. Poważny wiek, poważne lata «wiek podeszły, sędziwy, późne lata życia człowieka»: Róża stanęła w blasku świecy. Mimo poważnego wieku, mimo niewidzących wypukłych oczu wydała się Kazimierzowi piękna, piękna swoją arystokratyczną brzydotą. J.… …   Słownik frazeologiczny

  • obmierzłość — [wym. obmier złość] ż V, DCMs. obmierzłośćści 1. blm «właściwość tego, co jest wstrętne, obmierzłe; brzydota» Obmierzłość spojrzenia. 2. blm «uczucie obrzydzenia; wstręt» Przejmowała go obmierzłość na widok gadów. 3. lm MD. obmierzłośćści rzad.… …   Słownik języka polskiego

  • okropieństwo — n III, Ms. okropieństwowie; lm D. okropieństwoeństw pot. «coś okropnego, brzydkiego, złego; szkarada, brzydota» Nie można słuchać tych okropieństw. Co za okropieństwo ten kapelusz …   Słownik języka polskiego

  • potworność — ż V, DCMs. potwornośćści 1. blm «bycie potwornym, strasznym; brzydota, ohyda, okropność» Potworność oszczerstw, oskarżeń. Potworność zbrodni, męczarni, prześladowań, tortur. Potworność postępowania. 2. lm MD. potwornośćści zwykle w lm «zjawiska,… …   Słownik języka polskiego

  • szpetota — ż IV, CMs. szpetotaocie, blm «bycie szpetnym, brzydkim; wszystko, co jest szpetne; brzydota» Uderzająca szpetota. Szpetota rysów twarzy. Szpetota zabudowań. Szpetota ilustracji, rysunku. Szpetota wyrobów pamiątkarskich. Szpetota krajobrazu …   Słownik języka polskiego

  • potwór — I {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. mż I, D. potwórtwora, Mc. potwórtworze {{/stl 8}}{{stl 7}} zniekształcony stwór, istota (często fantastyczna), budząca wstręt swoją brzydotą; monstrum, straszydło : {{/stl 7}}{{stl 10}}Smoki i potwory. Przypominać… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • szpetny — {{/stl 13}}{{stl 8}}przym. Ia, szpetnyni, szpetnyniejszy {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} wzbudzający odrazę swą brzydotą; paskudny, odrażający, ohydny, szkaradny : {{/stl 7}}{{stl 10}}Szpetny nos. Szpetna figura …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • szpetota — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. ż Ia, CMc. szpetotaocie, blm {{/stl 8}}{{stl 7}} bycie szpetnym lub to, co szpetne, brzydkie; brzydota : {{/stl 7}}{{stl 10}}Szpetota wyrobów odpustowych. Szpetota zabudowań, krajobrazu fabrycznego. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień